İş Hukuku

İş hukuku, başkasına bağımlı olarak veya başkasının organizasyonuna girmek suretiyle yapılan işnedeniyle ortaya çıkan hukuki ilişkileri düzenlemektedir. Bağımsız çalışanlar, başkası için iş görmüş olsalar dahi onların emir ve otoritesi altına veya iş organizasyonu içerisinde olmamaktadırlar. Çalışmaları belirli bir serbestlik içermektedirler. Bağımlı çalışanlar grubuna esas olarak işçiler vememurlar girmektedir. Fakat, İş Hukuku kural olarak bağımlı çalışanlar arasında iş sözleşmesine dayanarak çalışan işçileri ve onları çalıştıran işverenlerin ilişkilerini düzenlemektedir. Anayasa ve Devlet Memurları Kanununa göre, bir kamu kurum veya kuruluşunca genel idare esaslarına göre yürütülen asli ve sürekli kamu hizmetlerini, yerine getirmek üzere atama işlemi ileişe alınan ve nitelikleri görev ve yetkileri, hakları ve yükümlülükleri, aylık ve ödenekleri ile diğer özlük işleri kanunla düzenlenen memurlar (kamu görevlileri), kural olarak iş hukuku kapsamına girmezler.

İş hukukunun kapsamına giren çalışma ilişkilerinin belirlenmesinde çalışanla, çalıştıran arasındaki hukuki ilişki dikkate alınmalıdır. Bu ilişki bir iş akdine dayanıyor ise şayet çalışan taraf işçi, çalıştıran taraf ise işveren sayılmaktadır. Bu şartlar var ise çalışan kişinin bedenen veya fikren çalışması, mesleği, işin niteliği, çalıştıranın kamu yada özel kesim işvereni olması, iş yerinde çalıştırılan kişi sayısı önemli değildir. Böyle bir ilişki yasal getirilen istisnai durumlar hariç, iş hukuku kapsamındadır. İş Hukuku, bireysel iş hukuku ve toplu iş hukuku olmak üzere iki bölüm olarak ele alınmış

Yazar: Sevin Özşeker Karabudak |www.sevinozsekerkarabudak.av.tr

İletişime Geç